"ข้อความใน LINE ใช้เป็นหลักฐานการกู้ยืมได้"

 GreatBest Legal Issue
ฉบับที่ 12 ปี 2568 (ฉ.646)
"ข้อความใน LINE ใช้เป็นหลักฐานการกู้ยืมได้"

นายมิกกี้ขอกู้เงินจากนายมินนี่ จำนวน 5 หมื่นบาท โดยนายมินนี่ส่งข้อความถึงนายมิกกี้ว่า "ผมจะจัดทำธุรกรรมให้ยืมเงินจำนวน 5 หมื่นบ้าน ให้แก่คุณ  การกู้ยืมเงินนี้ไม่คิดดอกเบี้ยและยังไม่บังคับวันกำหนดชำระเงินคืน ลงวันที่ 1 มกราคม 2567 (พิมพ์ตกลงเพื่อยืนยัน)" ซึ่งนายมิกกี้ได้พิมพ์ข้อความว่า "ตกลง" ตอบกลับมาในโปรแกรมไลน์ (LINE)

ต่อมา นายมิกกี้ไม่คืนเงินให้นายมินนี่ นายมินนี่จึงฟ้องศาลโดยข้อความใน LINE ข้างต้นเป็นหลักฐานในการกู้ยืมเงินระหว่างกัน

นายมิ๊กกี้อ้างว่า  ตามกฎหมาย การกู้ยืมเงินเกินกว่า 2 พันบาท จะต้องมีหลักฐานเป็นหนังสือลงลายมือชื่อผู้รับผิด จึงจะฟ้องได้  เมื่อนายมินนี่ไม่มีหลักฐานดังกล่าว แต่มีเพียงข้อความใน LINE เท่านั้น ดังนั้น จึงฟ้องตนให้รับผิดไม่ได้

คำถามคือ นายมิ๊กกี้อ้างเหตุผลดังกล่าวเพื่อให้ตนไม่ต้องรับผิดได้หรือไม่

ประเด็นนี้ ศาลฎีกาได้วินิจฉัยไว้ในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2212/2567 ว่า “การสนทนาทางโปรแกรมไลน์ (LINE) เป็นการส่งข้อมูลผ่านระบบเครือข่ายคอมพิวเตอร์หรือเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ถือว่าเป็นการส่งข้อมูลทางอิเล็กทรอนิกส์ เมื่ออ่านข้อความสนทนาของนายมินนี่และนายมิกกี้ประกอบกันแล้วย่อมเป็นที่เข้าใจได้ว่าทั้งสองฝ่ายตกลงกันโดยนายมินนี่ให้นายมิกกี้กู้ยืมเงินและนายมิกกี้ตกลงกู้ยืมเงินตามจำนวนที่ระบุใน LINE  แม้ไม่มีการลงลายมือชื่อของนายมิกกี้ไว้แต่เมื่อนายมิกกี้ยอมรับว่าส่งข้อความตอบตกลงการที่นายมินนี่จะให้กู้ยืมเงินจริง ข้อความสนทนาทาง LINE จึงถือว่าเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเป็นหนังสืออย่างใดอย่างหนึ่งลงลายมือชื่อของนายมิกกี้ผู้กู้ยืมตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยธุรกรรมทางอิเล็กทรอนิกส์ พ.ศ. 2544 มาตรา 7, 8, 9”

ดังนั้น ข้อความใน LINE ที่นายมินนี่อ้าง  จึงถือว่าเป็นหลักฐานแห่งการกู้ยืมเงิน นายมินนี่จึงฟ้องนายมิกกี้ให้รับผิดได้
​
ฎีกาที่ 2212/2567
-----------------------
Great&Best Legal Knowledge Sharing
12 มกราคม 2568