"การเตือนเพื่อเลิกจ้าง ต้องชัดเจน ไม่งั้นต้องจ่ายค่าชดเชยนะครับ"

​GreatBest Legal Issue (ฉ.๔๗๒)
“จะเตือนเพื่อเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชย ต้องเป็นการห้ามอย่างชัดเจน ถ้าทำผิดซ้ำอีกจะถูกลงโทษ“
นายสุดสำอาง มาทำงานสายเป็นประจำ บริษัทก็ได้ออกหนังสือเตือนเป็นลายลักษณ์อักษรอยู่ถึง ๓ ครั้ง โดยระบุหนังสือเตือนฉบับสุดท้ายเพียงว่า นายสุดสำอางการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน โดยไม่มีข้อความที่ระบุในทำนองว่า บริษัทยังให้โอกาสนายสุดสำอางมีโอกาสปรับปรุงตัวอีกครั้ง และไม่ได้ระบุว่าจะได้ลงโทษนายสุดสำอางอย่างไร
ปรากฏว่า หลังจากนั้น นายสุดสำอางยังคงมาสายอีก บริษัทจึงเลิกจ้างนายสุดสำอาง โดยไม่จ่ายค่าชดเชย โดยอ้างมาตรา ๑๑๙ วรรคหนึ่ง (๔) กฎหมายคุ้มครองแรงงานว่านายจ้างไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้างซึ่งเลิกจ้างในกรณีฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน ระเบียบ หรือคำสั่งของนายจ้างอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรม และนายจ้างได้ตักเตือนเป็นหนังสือแล้ว
ประเด็นคือการเตือนของบริษัทก่อนหน้านี้ ถือว่าเป็นการเตือนตามมาตรา ๑๑๙ วรรคหนึ่ง (๔) แล้วหรือไม่
เรื่องทำนองนี้ ศาลได้วินิจฉัยในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๓๗๗๑/๒๕๖๔ ว่า
๑. หนังสือเตือนตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน มาตรา ๑๑๙ วรรคหนึ่ง (๔) จะต้องประกอบด้วยข้อความซึ่งแสดงข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงาน หรือระเบียบหรือคำสั่งของนายจ้างให้เพียงพอที่ลูกจ้างจะเข้าใจการกระทำของตนและต้องมีข้อความที่มีลักษณะเป็นการเตือนโดยห้ามมิให้ลูกจ้างกระทำเช่นนั้นซ้ำอีก หากทำผิดซ้ำอีกจะถูกลงโทษ
๒. หนังสือตักเตือนเป็นลายลักษณ์อักษรของบริษัท ที่เตือนนายสุดสำอาง ไม่ได้เป็นข้อความที่มีลักษณะเป็นการเตือนโดยห้ามมิให้ลูกจ้างกระทำเช่นนั้นซ้ำอีก หากทำผิดซ้ำอีกจะถูกลงโทษด้วยไม่ จึงไม่เป็นหนังสือเตือนตามมาตรา ๑๑๙ ดังกล่าว
ดังนั้น การเลิกจ้างนายสุดสำอาง จึงต้องจ่ายค่าชดเชยนะครับ
----------------------
Great&Best Legal Knowledge Sharing
๒๔ พฤษภาคม ๒๕๖๖