"ความยินยอมของผู้ต้องหาในการให้ตรวจเลือด ไม่จำเป็นต้องยินยอมเป็นหนังสือเท่านั้น"

นายฟ้า  ถูกจับกุมในข้อหาเมาแล้วขับเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายสาหัส  ซึ่งกฎหมายกำหนดให้ผู้กระทำต้องระวางโทษจำคุกตั้งแต่ ๒ ถึง ๖ ปี และปรับตั้งแต่ ๔ หมื่นบาทถึง ๑ แสน ๒ หมื่นบาท

ร้อยตำรวจเอกแดงได้ขอให้นายแพทย์เหลืองเจาะเหลือของฟ้าเพื่อไปตรวจปริมาณแอลกอฮอล์ในร่างกาย   นายแพทย์เหลืองจึงได้สอบถามและขอความยินยอมจากฟ้า  ซึ่งฟ้าตกลงให้แพทย์เจาะเลือด

ปรากฏว่า ในชั้นศาล ฟ้าต่อสู้ว่าตามกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๑/๑ การตรวจพิสูจน์ที่ต้องตรวจเก็บตัวอย่างเลือดจากร่างกายของผู้ต้องหาในความผิดอาญาที่มีอัตราโทษจำคุกอย่างสูงเกิน ๓ ปี ต้องได้รับความยินยอมจากผู้ต้องหา   แต่ในกรณีของตน  ตนไม่ได้ให้ความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษร  ดังนั้น การเก็บตัวอย่างเลือดเพื่อไปตรวจหาปริมาณแอลกอฮอล์ จึงไม่ชอบด้วยกฎหมาย  รายงานการตรวจเลือดจึงรับฟังเป็นพยานหลักฐานไม่ได้
คดีในทำนองเดียวกันนี้ ศาลฎีกาได้วินิจฉัยไว้ในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๑๕๑๔/๒๕๖๕ ว่า
๑. กฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๑๓๑/๑ วรรคสอง ไม่ได้บัญญัติว่า การให้ความยินยอมต้องทำเป็นลายลักษณ์อักษรเท่านั้น การให้ความยินยอมจึงอาจทำโดยวิธีอื่นได้
๒. การที่ร้อยตำรวจเอกแดง  ร้องขอนายแพทย์เหลืองเจาะเลือดของจำเลย โดยนายแพทย์เหลืองได้สอบถามฟ้าก่อนเจาะเลือด ซึ่งมาตรฐานในการตรวจเลือดของคนไข้จะต้องสอบถามและได้รับความยินยอมจากคนไข้ก่อนทุกครั้ง  จนฟ้ายินยอมให้เจาะเลือดได้  ก็เท่ากับฟ้าให้ความยินยอมในการเจาะเลือดแล้ว  ดังนั้น รายงานการตรวจวิเคราะห์เลือดจึงเป็นพยานหลักฐานที่รับฟังได้
-----------------------------------
Great&Best Legal Knowledge Sharing
๒๔ เมษายน ๒๕๖๖