"จะได้ค่าล่วงเวลา ก็ต่อเมื่อทำงานล่วงเวลาตามคำสั่งนายจ้างนะจ๊ะ"

GreatBest Legal Issue (ฉ.๔๕๙)
"จะได้ค่าล่วงเวลา ก็ต่อเมื่อทำงานล่วงเวลาตามคำสั่งนายจ้างนะจ๊ะ"

พิกุลเป็นลูกจ้างของบริษัทสายเสมอ โดยระเบียบการทำงานของบริษัทกำหนดว่า พนักงานจะต้องปฏิบัติงานทุกวันจันทร์ถึงวันเสาร์ ระหว่างเวลา ๘.๐๐ น. ถึง ๑๗.๓๐ น. ปรากฏว่า ทุกวัน พิกุลจะตอกบัตรเลิกงานเลยเวลา ๑๗.๓๐ น. ทุกวัน วันละประมาณ ๑๕ นาทีถึงครึ่งชั่วโมง

พอถึงเวลาที่เงินเดือนออก พิกุลเห็นว่า ตนไม่ได้ค่าล่วงเวลา จึงโต้แย้งกับบริษัท โดยอ้างว่า ตนเลิกงานเลยเวลาทำงานปกติตลอดมาทั้งเดือน ตนจึงมีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลา

อย่างนี้ พิกุลมีสิทธิได้ค่าล่วงเวลาหรือไม่
​
ศาลฎีกาวินิจฉัยในคดีทำนองเดียวกันนี้ ในคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๙๐๑๕/๒๕๔๙ ว่า
๑.มาตรา ๕ กฎหมายคุ้มครองแรงงาน ให้นิยามของ "การทำงานล่วงเวลา“ หมายความว่า "การทำงานนอกหรือเกินเวลาทำงานปกติหรือเกินชั่วโมงทำงานในแต่ละวันที่นายจ้างลูกจ้างตกลงกันตามมาตรา ๒๓ ในวันทำงานหรือวันหยุดแล้วแต่กรณี" และมาตรา ๒๔ วรรคหนึ่ง ระบุว่า "ห้ามมิให้นายจ้างให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลาในวันทำงาน เว้นแต่ได้รับความยินยอมจากลูกจ้างก่อนเป็นคราวๆ ไป"
๒.ตามบทบัญญัติดังกล่าว การทำงานของลูกจ้างที่จะเป็นการทำงานล่วงเวลาจึงต้องเป็นกรณีที่เป็นความประสงค์ของนายจ้างที่จะให้ลูกจ้างทำงานล่วงเวลา โดยลูกจ้างให้ความยินยอมก่อนเป็นคราวๆ ไป และจะต้องเป็นการทำงานนอกหรือเกินเวลาทำงานปกติหรือเกินชั่วโมงทำงานในแต่ละวันที่นายจ้างลูกจ้างตกลงกันตามมาตรา ๒๓ ในวันทำงานหรือวันหยุด เมื่อนายจ้างประสงค์ให้มีการทำงานล่วงเวลาในช่วงระยะใด นายจ้างจะต้องทำความตกลงกับลูกจ้างโดยชัดแจ้งหรือโดยปริยายให้มีสาระสำคัญครบถ้วนถึงกำหนดช่วงระยะเวลาการเริ่มต้นและการสิ้นสุดของการทำงานล่วงเวลาไว้ก่อนล่วงหน้า หลังจากนั้นหากนายจ้างจะออกคำสั่งในเรื่องการทำงานล่วงเวลาอีกก็ต้องให้สอดคล้องกับข้อตกลงดังกล่าว
๓. ในกรณีข้างต้น พิกุลเลิกงานช้ากว่าปกติวันละ ๑๕ นาที ถึงครึ่งชั่วโมง โดยไม่ปรากฏว่าบริษัทสั่งให้พิกุลทำงานล่วงเวลา พิกุลจึงมีสิทธิได้ค่าล่วงเวลา
-------------------------
Great&Best Legal Knowledge Sharing
๑๑ พฤษภาคม ๒๕๖๖