"สามียอมให้ภริยาไปทำงานต่างประเทศเป็นเวลาหลายปี สามีจะอ้างเป็นเหตุฟ้องหย่าไม่ได้"

นายดำกับนางแดงเป็นสามีภริยากันถูกต้องตามกฎหมาย มีบุตรด้วยกัน ๑ คน นางแดงขอนายดำไปทำงานเป็นแม่บ้านที่ต่างประเทศ เนื่องจากรายได้ดีกว่าการทำงานที่ไทย     โดยขณะที่อยู่ที่ต่างประเทศ  นางแดงก็ส่งรายได้กลับมาให้นายดำเพื่เลี้ยงดูครอบครัวเป็นประจำทุกเดือน  แต่ว่าตัวเองก็ไม่ได้กลับมาเมืองไทยเนื่องจากนายจ้างให้หยุดเพียงเวลาสั้นๆ  

นับถึงปัจจุบัน  นางแดงไม่ได้กลับเมืองไทยมากว่า ๕ ปีแล้ว  ในระหว่างนั้น นายดำเกิดอาการเหงา จึงได้ไปคบกับนางสาวฟ้า  และหลงรักนางสาวฟ้า   สุดท้ายก็อยากจะหย่ากับนางแดง จึงได้ไปฟ้องหย่า โดยอาศัยเหตุว่านางแดง "จงใจทิ้งร้างตนไปเกินกว่า ๑ ปี"

ประเด็นคือ การที่นางแดงไปทำงานที่ต่างประเทศเป็นเวลาเกินกว่า ๑ ปี   ถือว่า "จงใจทิ้งร้าง" จนเป็นเหตุที่ทำให้นายดำสามารถฟ้องหย่าได้หรือไม่

ศาลได้วินิจฉัยในประเด็นดังกล่าวไว้ว่า การที่สามียินยอมให้ภริยาไปประกอบอาชีพเพื่อหารายได้จุนเจือครอบครัว  ถือไม่ได้ว่าภริยาจงใจละทิ้งร้าง  ไม่สามารถอ้างเป็นเหตุฟ้องหย่าได้

ดังนั้น การที่นางแดงไปทำงานที่ต่างประเทศเป็นเวลาเกินกว่า ๑ ปี เพื่อหาเลี้ยงครอบครัว โดยความยินยอมของนายดำ  ไม่ถือว่านางแดง "จงใจทิ้งร้าง" นายดำ  จนเป็นเหตุที่ทำให้นายดำสามารถฟ้องหย่าได้

อ้างอิงคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๒๙๖๒/๒๕๒๖

มาตรา ๑๕๑๖
     เหตุฟ้องหย่ามีดังต่อไปนี้
    (๑) สามีหรือภริยาอุปการะเลี้ยงดูหรือยกย่องผู้อื่นฉันภริยาหรือสามี เป็น ชู้หรือมีชู้ หรือร่วมประเวณีกับผู้อื่นเป็นอาจิณ อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้
    (๒) สามีหรือภริยาประพฤติชั่ว ไม่ว่าความประพฤติชั่วนั้นจะเป็นความผิดอาญา หรือไม่ ถ้าเป็นเหตุให้อีกฝ่ายหนึ่ง
             (ก) ได้รับความอับอายขายหน้าอย่างร้ายแรง
             (ข) ได้รับความดูถูกเกลียดชังเพราะเหตุที่คงเป็นสามีหรือภริยาของฝ่ายที่ประพฤติชั่ว อยู่ต่อไป หรือ
            (ค) ได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินควร ในเมื่อเอาสภาพฐานะและความเป็น อยู่ร่วมกันฉันสามีภริยามาคำนึงประกอบ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้
     (๓) สามีหรือภริยาทำร้าย หรือทรมานร่างกายหรือจิตใจ หรือหมิ่นประมาทหรือ เหยียดหยามอีกฝ่ายหนึ่งหรือบุพการีของอีกฝ่ายหนึ่ง ทั้งนี้ ถ้าเป็นการร้ายแรง อีก ฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้
      (๔) สามีหรือภริยาจงใจละทิ้งร้างอีกฝ่ายหนึ่งไปเกินหนึ่งปี อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้
               (๔/๑) สามีหรือภริยาต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้จำคุก และได้ถูกจำคุกเกินหนึ่งปีใน ความผิดที่อีกฝ่ายหนึ่งมิได้มีส่วนก่อให้เกิดการกระทำความผิดหรือยินยอมหรือรู้เห็น เป็นใจในการกระทำความผิดนั้นด้วย และการเป็นสามีภริยากันต่อไปจะเป็นเหตุให้อีก ฝ่ายหนึ่งได้รับความเสียหายหรือเดือดร้อนเกินควร อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้         
             (๔/๒) สามีและภริยาสมัครใจแยกกันอยู่เพราะเหตุที่ไม่อาจอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยา ได้โดยปกติสุขตลอดมาเกินสามปี หรือแยกกันอยู่ตามคำสั่งของศาลเป็นเวลาเกินสามปี ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้
     (๕) สามีหรือภริยาถูกศาลสั่งให้เป็นคนสาบสูญ หรือไปจากภูมิลำเนาหรือถิ่นที่อยู่เป็น เวลาเกินสามปี โดยไม่มีใครทราบแน่ว่าเป็นตายร้ายดีอย่างไร อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้
     (๖) สามีหรือภริยาไม่ให้ความช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดูอีกฝ่ายหนึ่งตามสมควร หรือ ทำการเป็นปฏิปักษ์ต่อการที่เป็นสามีหรือภริยากันอย่างร้ายแรงทั้งนี้ ถ้าการกระทำนั้น ถึงขนาดที่อีกฝ่ายหนึ่งเดือดร้อนเกินควรในเมื่อเอาสภาพ ฐานะและความเป็นอยู่ร่วมกัน ฉันสามีภริยามาคำนึงประกอบ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้
    (๗) สามีหรือภริยาวิกลจริตตลอดมาเกินสามปี และความวิกลจริตนั้นมีลักษณะยาก จะหายได้ กับทั้งความวิกลจริตถึงขนาดที่จะทนอยู่ร่วมกันฉันสามีภริยาต่อไปไม่ได้ อีก ฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้
     (๘) สามีหรือภริยาผิดทัณฑ์บนที่ทำให้ไว้เป็นหนังสือในเรื่องความประพฤติอีกฝ่ายหนึ่ง ฟ้องหย่าได้
     (๙) สามีหรือภริยาเป็นโรคติดต่ออย่างร้ายแรงอันอาจเป็นภัยแก่อีกฝ่ายหนึ่งและโรค มีลักษณะเรื้อรัง ไม่มีทางที่จะหายได้ อีกฝ่ายหนึ่งนั้นฟ้องหย่าได้
     (๑๐) สามีหรือภริยามีสภาพแห่งกายทำให้สามีหรือภริยานั้น ไม่อาจร่วมประเวณีได้ ตลอดกาล อีกฝ่ายหนึ่งฟ้องหย่าได้

---------------------------
Great&Best Knowledge Sharing by Dr.James
๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖