"ข้อจำกัดความรับผิดของผู้ให้เช่าซื้อไว้ในสัญญา มีบางกรณีถือว่าเป็นข้อสัญญาไม่เป็นธรรม"

GreatBest Legal Issue (ฉ.๔๘๕)
"ข้อจำกัดความรับผิดของผู้ให้เช่าซื้อไว้ในสัญญา ว่าจะไม่รับผิดในความชำรุดที่ไม่เห็นประจักษ์ในขณะส่งมอบ ....ถือว่าเป็นข้อสัญญาไม่เป็นธรรม"

นายจุ่นทำสัญญาเช่าซื้อรถยนต์ไฟฟ้าจากบริษัทรถดี ที่ซื้อรถมาจากบริษัทรถงาม อีกทอดหนึ่ง โดยสัญญาเช่าซื้อจำกัดความรับผิดของบริษัทรถดีไว้ว่า บริษัทไม่ต้องรับผิดชอบความชำรุดบกพร่องใด ๆ ไม่ว่าตรวจพบขณะส่งมอบหรือไม่

ปรากฏว่า พอนายจุ่นรับรถมาได้ ๑๕ วัน ก็เกิดความผิดปกติจากระบบไฟฟ้าของรถ ทำให้ไม่สามารถใช้งานได้ นายจุ่นจึงเรียกร้องให้บริษัทรถดีรับผิดชอบ แต่บริษัทรถดีก็อ้างข้อสัญญาที่จำกัดความรับผิดของตนเองไว้

เรื่องนี้ ศาลได้มีคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๒๗๖๗/๒๕๖๐ วินิจฉัยว่า
๑. ผู้ให้เช่าซื้อจึงมีหน้าที่ต้องส่งมอบทรัพย์สินที่เช่าซื้อให้แก่ผู้เช่าซื้อได้ใช้หรือได้รับประโยชน์ในสภาพที่เรียบร้อยและสมบูรณ์ ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๕๓๗ และ ๕๗๒ และไม่อาจอ้างวิธีการทำธุรกรรมหรือการได้มาของรถที่นำมาให้เช่าซื้อนั้นมาปฏิเสธความรับผิด เนื่องจากผู้ให้เช่าซื้อมีฐานะเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในรถยนต์ตามสัญญาเช่าซื้อ
๒. เมื่อบริษัทรถดีส่งมอบรถยนต์ที่เช่าซื้อให้แก่นายจุ่น โดยรถยนต์มีความชำรุดบกพร่องไม่มีความเหมาะสมแก่ประโยชน์อันมุ่งหมายจะใช้เป็นปกติ บริษัทจึงเป็นฝ่ายผิดสัญญาเช่าซื้อตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๗๒ และมาตรา ๕๔๙
๓. ส่วนข้อตกลงตามสัญญาเช่าซื้อที่ระบุว่า บริษัทไม่ต้องรับผิดชอบความชำรุดบกพร่องใด ๆ ไม่ว่าตรวจพบขณะส่งมอบหรือไม่นั้น แม้บทบัญญัติเรื่องความรับผิดเรื่องความชำรุดบกพร่องตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา ๔๗๒ และ ๔๗๓ คู่สัญญาสามารถตกลงกันได้เพราะมิใช่ข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยที่จะตกลงเปลี่ยนแปลงไม่ได้ ......แต่ข้อตกลงที่ยกเว้นความชำรุดบกพร่องที่ไม่เห็นประจักษ์ในขณะส่งมอบและเป็นเรื่องที่ควรอยู่ในความรู้เห็นของผู้ประกอบธุรกิจ ย่อมเป็นที่เห็นได้ว่าข้อตกลงลักษณะดังกล่าวก่อให้เกิดความได้เปรียบแก่ผู้เช่าซื้อในฐานะผู้บริโภคเกินสมควร ย่อมไม่อาจใช้บังคับได้ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยข้อสัญญาที่ไม่เป็นธรรม พ.ศ.๒๕๔๐ มาตรา ๔ และ ๖

-----------------
Great&Best Legal Knowledge Sharing
๖ มิถุนายน ๒๕๖๖