"สัญญาค้ำประกันที่ผู้เยาว์ทำขึ้น ถ้าไม่ได้รับความยินยอมจากศาล ตกเป็นโมฆะ"

นายสายใจ กู้ยืมเงินจากธนาคารร่ำรวย จำนวน ๒ แสนบาท  โดยมีนายสายฟ้า อายุ ๑๙ ปี ๒๙ วัน  เป็นผู้ค้ำประกัน โดยได้รับความยินยอมจากนายสายเสมอและนางสายฝน พ่อและแม่ของตน 

หากธนาคารร่ำรวยไม่ได้รับชำระหนี้จากนายสายใจ  จะฟ้องเรียกร้องให้นายสายฟ้ารับผิดในฐานะผู้ค้ำประกันได้หรือไม่
ประเด็นนี้ ศาลฎีกาได้มีคำวินิจฉัยไว้ว่า
๑. การทำสัญญาค้ำประกันเป็นการประกันโดยประการใดๆ อันอาจมีผลให้นายสายฟ้าซึ่งเป็นผู้เยาว์ต้องถูกบังคับชำระหนี้หรือทำนิติกรรมอื่นที่มีผลให้ผู้เยาว์ต้องรับเป็นผู้รับชำระหนี้ของนายสายใจ หรือแทนนายสายใจ จึงเป็นการทำนิติกรรมใดอันเกี่ยวกับทรัพย์สินของผู้เยาว์  ซึ่งมาตรา ๑๕๗๔(๑๐) ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บัญญัติว่า ผู้ใช้อำนาจปกครองจะกระทำมิได้ เว้นแต่ศาลจะอนุญาต
๒. เมื่อนายสายฟ้าทำสัญญาค้ำประกันในขณะที่ยังเป็นผู้เยาว์  แม้จะได้รับความยินยอมจากพ่อและแม่ซึ่งเป็นผู้ใช้อำนาจปกครอง โดยไม่ได้รับอนุญาตจากศาล   การทำสัญญาค้ำประกันดังกล่าว จึงเป็นการฝ่าฝืนบทบัญญัติดังกล่าว ตกเป็นโมฆะและไม่มีผลผูกพันนายสายฟ้า
๓. ดังนั้น หากธนาคารร่ำรวยไม่ได้รับชำระหนี้จากนายสายใจ   จะไม่สามารถฟ้องเรียกร้องให้นายสายฟ้ารับผิดในฐานะผู้ค้ำประกันได้

(อ้างอิงคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๖๕๒๒/๒๕๕๘)
----------------------------
Greatbest Legal Knowledge Sharing
๒๓ กุมภาพันธ์ ๒๕๖๖