"Work from Anywhere & คุ้มครองแรงงาน"

ปัจจุบัน มาตรา ๒๓ กฎหมายคุ้มครองแรงงาน กำหนดหลักการเกี่ยวกับชั่วโมงทำงานไว้ดังนี้ครับ
๑. ให้นายจ้างประกาศเวลาทำงานปกติให้ลูกจ้างทราบ โดยกำหนดเวลาเริ่มต้นและเวลาสิ้นสุดของการทำงานแต่ละวันของลูกจ้างได้ไม่เกินเวลา
ทำงานของแต่ละประเภทงานตามที่กำหนดในกฎกระทรวง แต่วันหนึ่งต้องไม่เกิน ๘ ชั่วโมง
๒. ในกรณีที่เวลาทำงานวันใดน้อยกว่า ๘ ชั่วโมงนายจ้างและลูกจ้างจะตกลงกันให้นำเวลาทำงานส่วนที่เหลือนั้นไปรวมกับเวลาทำงานในวันทำงาน
ปกติอื่นก็ได้ แต่ต้องไม่เกินวันละ ๙ ชั่วโมงและเมื่อรวมเวลาทำงานทั้งสิ้นแล้ว สัปดาห์หนึ่งต้องไม่เกิน ๔๘ชั่วโมง
๓. แต่ถ้างานที่อาจเป็นอันตรายต่อสุขภาพและความปลอดภัยของลูกจ้างตามที่กำหนดในกฎกระทรวงต้องมีเวลาทำงานปกติวันหนึ่งไม่เกิน ๗ ชั่วโมง และเมื่อรวมเวลาทำงานทั้งสิ้นแล้วสัปดาห์หนึ่งต้องไม่เกิน ๔๒ ชั่วโมง
๔. ในกรณีที่นายจ้างและลูกจ้างตกลงกันให้นำเวลาทำงานส่วนที่เหลือไปรวมกับเวลาทำงานในวันทำงานปกติอื่นเกินกว่าวันละ ๘ ชั่วโมง ให้นาย
จ้างจ่ายค่าตอบแทนไม่น้อยกว่า ๑.๕ เท่า ของอัตราค่าจ้างต่อชั่วโมงในวันทำงานตามจำนวนชั่วโมงที่ทำเกินสำหรับลูกจ้างรายวันและลูกจ้างรายชั่วโมง
หรือไม่น้อยกว่า ๑.๕ เท่าครึ่งของอัตราค่าจ้างต่อหน่วยในวันทำงานตามจำนวนผลงานที่ทำได้ในชั่วโมงที่ทำเกินสำหรับลูกจ้างซึ่งได้รับค่าจ้างตามผลงาน
๕. ในกรณีที่นายจ้างไม่อาจประกาศกำหนดเวลาเริ่มต้นและเวลาสิ้นสุดของการทำงานแต่ละวันได้เนื่องจากลักษณะหรือสภาพของงาน ให้นายจ้างและลูกจ้างตกลงกันกำหนดชั่วโมงทำงานแต่ละวันไม่เกิน ๘ชั่วโมง และเมื่อรวมเวลาทำงานทั้งสิ้นแล้วสัปดาห์หนึ่งต้องไม่เกิน ๔๘ ชั่วโมง

แต่เดี๋ยววันที่ ๑๘ เมษายน ๒๕๖๖ กฎหมายคุ้มครองแรงงานที่ได้มีการแก้ไขเพิ่มเติมโดยเพิ่มหลัก "work from anywhere" ไว้ในกฎหมายดังกล่าวครับ

โดยได้มีการเพิ่มเติมบทบัญญัติใหม่เป็นมาตรา ๒๓/๑ โดยมีหลักการดังนี้ คือ

๑) นายจ้างและลูกจ้างอาจตกลงให้ลูกจ้างนำงานในทางการที่จ้างหรือที่ตกลงไว้กับนายจ้างซึ่งมีลักษณะหรือสภาพของงานที่ลูกจ้างสามารถ
ปฏิบัติงานนอกสถานประกอบกิจการหรือนอกสำนักงานของนายจ้างได้โดยสะดวกให้ลูกจ้างนำงานดังกล่าวไปทำที่บ้านหรือที่พักอาศัยของลูกจ้าง หรือตกลงให้ลูกจ้างทำงานผ่านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในสถานที่ใด ๆ ได้
๒) กฎหมายกำหนดเหตุในการที่นายจ้างและลูกจ้างจะตกลงกันข้างต้นไว้ ๒ เหตุ ได้แก่ (๑) เพื่อประโยชน์ในการประกอบกิจการของนายจ้าง และเป็นการส่งเสริมคุณภาพชีวิตและการทำงานของลูกจ้าง หรือ (๒) ในกรณีมีความจำเป็น
๓) กฎหมายกำหนดเพิ่มเติมวิธีการที่นายจ้างและลูกจ้างจะตกลงกันไว้ว่า
   (ก) ให้นายจ้างจัดทำเป็นหนังสือหรือข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ที่สามารถเข้าถึงและนำกลับมาใช้ได้โดยความหมายไม่เปลี่ยนแปลง
       (ข) ทั้งสองฝ่ายอาจตกลงให้มีรายละเอียด ดังต่อไปนี้
             (๑) ช่วงระยะเวลาเริ่มต้นและสิ้นสุดการตกลง
             (๒) วัน เวลาทำงานปกติ เวลาพัก และการทำงานล่วงเวลา
             (๓) หลักเกณฑ์การทำงานล่วงเวลาและการทำงานในวันหยุด รวมทั้งการลาประเภทต่าง ๆ
             (๔) ขอบเขตหน้าที่การทำงานของลูกจ้างและการควบคุมหรือกำกับการทำงานของนายจ้าง
             (๕) ภาระหน้าที่เกี่ยวกับการจัดหาเครื่องมือหรืออุปกรณ์การทำงาน รวมทั้งค่าใช้จ่ายต่าง ๆ
ที่จำเป็น อันเนื่องจากการทำงาน
๔) สำคัญที่สุด (ในความเห็นของ admin) คือ
       (ก) เมื่อสิ้นสุดเวลาทำงานปกติตามที่นายจ้างและลูกจ้างตกลงกันหรือสิ้นสุดการทำงานตามที่
นายจ้างมอบหมาย ลูกจ้างมีสิทธิปฏิเสธในการติดต่อสื่อสารไม่ว่าในทางใด ๆ กับนายจ้าง หัวหน้างาน
ผู้ควบคุมงาน หรือผู้ตรวจงาน เว้นแต่ลูกจ้างได้ให้ความยินยอมโดยทำหนังสือไว้ล่วงหน้าก่อน (โดยในส่วนนี้ ปรากฏข้อมูลในบันทึกการประชุมของคณะกรรมาธิการวิสามัญพิจารณากฎหมายดังกล่าว สภาผู้แทนราษฎรว่า เป็นหลักการของกฎหมายต่างประเทศ ที่กำหนดให้ลูกจ้างมีสิทธิปฏิเสธการติดต่อสื่อสารหลังสิ้นสุดการงาน (Roght to disconnect) เพื่อคุ้มครองสิทธิความเป็นส่วนตัวของลูกจ้าง ซึ่งสามารถตกลงยกเว้นสิทธินี้ได้ https://lis.parliament.go.th/.../mod03_20220822135444.pdf)
และ
     (ข) ลูกจ้างซึ่งทำงานที่บ้าน หรือที่พักอาศัย หรือทำงานผ่านการใช้เทคโนโลยีสารสนเทศในสถานที่ใด ๆ มีสิทธิเช่นเดียวกับลูกจ้างที่ทำงานในสถานประกอบกิจการหรือสำนักงานของนายจ้าง
เหตุผลหลัก ๆ ที่กำหนดไว้ในหมายเหตุท้ายกฎหมายดังกล่าว ก็คือ เพื่อเป็นการส่งเสริมคุณภาพชีวิตและการทำงานของลูกจ้างและเพื่อประโยชน์ในการประกอบกิจการของนายจ้าง ตลอดจนมีส่วนช่วยแก้ไขปัญหาจราจร ลดการใช้พลังงานและเชื้อเพลิง

อ่านกฎหมายฉบับเต็มได้ที่นี่ครับ https://ratchakitcha.soc.go.th/.../140A020N0000000005600.pdf

-----------------------------------
Great&Best Legal Knowledge Sharing
๒๕ มีนาคม ๒๕๖๖